„GRAĆ I ŚPIEWAĆ KAŻDY MOŻE, CZASEM LEPIEJ, CZASEM GORZEJ”

_____________________________________________________________________

4 grudnia 2008

Jak sama tytuł programu wskazuje, należało spodziewać się różnych doznań słuchowych.

Szkoda, że z powodu choroby leaderki, Anity, nie wystąpił zespół Red Scissors. Może uda się to innym razem.

Spotkanie miało być spotkaniem przyjaźni i wspólnych pasji. Jego ideą nie miało być zmaganie konkursowe, nie miał być to też egzamin typowy dla szkoły muzycznej. Założeniem było wspólne, koleżeńskie muzykowanie. Takie formy działań są popularne w wielu szkołach na zachodzie. Szkoły mają swoje pracownie plastyczne, własne studia muzyczne i sale koncertowe, na których grają nauczyciele wraz z uczniami. Zawsze stoją na stanowisku, że młodzież uzdolnioną artystycznie trzeba promować i „pokazywać”. I dobrze, że w szkole słychać muzykę.

Na początku, naprędce sformowany zespół „AA”, w składzie pani profesor Aleksandra Krzemińska na pianinie i Agata Demidowicz na gitarze elektrycznej, wykonał dwa utwory jazzowe: ‘The Girl From the Ipanema’ Antonio Carlosa Jobima oraz ‘Softly, as in a morning sunrise’.

Magda Piwońska, już kilka lat  śpiewająca w naszej szkole, wykonała solo swoim miłym i ciepłym głosem dwie piosenki: „Kraków” oraz „Pod papugami”.  A wraz z Olą Łangowską, która ma ciekawą barwę głosu i zdolności muzyczne, i Moniką Śmiełowską, zaśpiewały „Do kołyski” i, ponownie w szkole, wykonały „Kiedy byłem małym chłopcem”.

Co ciekawe, Monika Śmiełowska, śmiało i z sobie właściwym temperamentem, przedstawiła, z konieczności bardziej kameralną (akompaniament gitary elektrycznej) wersję znanej piosenki Grzegorza Ciechowskiego,

zatytułowaną ‘Tak, tak, to ja…”.

W tym dniu usłyszeliśmy też zespół Tomka Wendta, z Mikołajem Chroboczkiem, jako solistą. Młodzi muzycy zagrali: „Sen o dolinie” Budki Suflera, ‘Many shades of black’ - Raconteurs, ‘Cosmic Girl’ – Jamiroqui, improwizowanego bluesa i „Małą aleję róż” Dżemu.

Mikołaj Chroboczek ma świetny kontakt z publicznością, jest osobowością sceniczną i pokazał, że ma zadatki na wokalistę. Z przyjemnością wysłuchałam też stylowych solówek Tomka Wendta, i pięknych improwizacji Krzysia Żurawskiego na gitarze, instrumencie szczególnie mi bliskim. Całość nie wypadła by tak atrakcyjnie, gdyby nie wsparcie młodej i zdolnej, solidnej sekcji rytmicznej, czyli Pawła Cieplińskiego na perkusji i Piotra Kowalskiego na gitarze basowej.

W czasie programu, nad dobrym samopoczuciem publiczności czuwały przebrane za pielęgniarki, Zosia Bielawska i Marta Irzyk, rozdając publiczności środki relaksujące, czyli między innymi cukierki, lizaki i smoczki. Spragnionym wokalistom i dźwiękowcom oferowały wodę mineralną lub soczki marki „Kubuś”. Dziękujemy!

Agata Bochenek, w roli ‘business woman’, Natalia Łazarska, w roli uczennicy i Andrzej Brzoskowski, grający rolę starszego pana, świetnie przedstawili wiersz „Marzenia absolwenta”. Spróbowali przenieść się w swoją przyszłość i wyobrazić swoje marzenia za kilka dobrych lat.

 A Dawid Dębski (artysta muzyk) wraz z Andrzejem Brzoskowskim (początkujący dziennikarz) odegrali skecz, wywiad z muzykiem, twórcą odrębnego gatunku muzycznego „gorzej-być-nie-może” i okazali się właściwymi osobami na właściwym miejscu.

Nad stroną dźwiękową pieczę sprawowali, jak zawsze opanowany i zaangażowany Marcin Chełstowski oraz weteran, pamiętający czasy dawnego sprzętu nagłaśniającego, Artur Rajkowski !

Naturalnie program nie doszedłby do skutku, gdyby nie zaangażowanieosób go prowadzących: mających poczucie humoru i refleks Sandry Kotlewskiej i Oli Łangowskiej. Ola wraz z Moniką Śmiełowską i Nadią Łucarz wykonały potrzebne dekoracje. Dziękujemy wszystkim wykonawcom i publiczności.

Agata Demidowicz

Archiwum: Spotkanie w kolorze blue  - 29 Listopad 2007

                   Conrady 2007

©2007 - 2010 by Lide®media  All Rights Reserved www.homeovox.eu